«Kvar den som er av sanning, høyrer mi røyst», seier Jesus. «Kva er sanning?» svarar Pontius Pilatus. Som vi veit, sigra Jesus Kristus på krossen i det romerske imperiet. Er suverenitet personleg som hjå Jesus? At ein i eitt einaste blikk, med eitt einaste ord, kan oppheve heile samfunnsordenen?

Politisk teologi handlar om evna til å vere diktator. Tanken om eit suverent diktatur ubunde av juridiske fullmakter oppstår for alvor i mellomkrigstida. Carl Schmitt, som var Hitlers «kronjurist», hevdar dette synet. Hans Kelsen tek det motsette synet og vil kvitte seg med suvereniteten, den til folket òg, som han meinte førde til imperialisme og krig. Han inntek Pilatus’ posisjon. Denne boka fylgjer dei båe.

Personleg suverenitet var heilt avgjerande for både USAs og Vestens erobring av verda. Som antiimperialistisk motstand oppstod ein ny personleg suverén i form av partisanen. Denne verdssoga råmar inn striden mellom Schmitt og Kelsen i boka.

‍